سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
188
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
معامله كرد مثل انگوز تازه به كشمش . شارح ( ره ) مىفرماين : اما دليل در عدم جواز بيع خرماى تازه به خشك نصى است كه علّت آن را اينطور آورده : خرماى تازه بعد از خشك شدن وزنش كاسته شده و از خرماى خشكى كه در مقابلش قرار گرفته كمتر مىشود و اين امر مستلزم تحقق زيادى ممنوعه است . و اما دليل بر عدم جواز بيع انگور تازه به كشمش : عبارت است از تعميم دادن علّت مذكور چه آنكه مبيع انگور به كشمش نيز با خرما در جهت و علتى كه ذكر شد مشترك بوده و از باب العلّة يعمّم كما يخصّص لازم است آن را در اين بيع نيز تعديه و تسريه داده و قائل به عدم جواز شويم . مؤلف گويد : روايت مزبور را مرحوم صاحب وسائل در ج 12 ص 445 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن الحسن باسنادش از حسين بن سعيد از ابن ابى عمير از حماد از حلبى از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال : لا يصلح التمر اليابس بالرطب من اجل ان التمر يابس و الرطب رطب ، فاذا يبس نقص الحديث . متن : و قيل : يثبت في الأول من غير تعدية ردا لقياس العلة ، و قيل : بالجواز في الجميع ردا لخبر الواحد ، و استنادا إلى ما يدل بظاهره على اعتبار المماثلة بين الرطب و